BAB 11: Bila Playgirl Mengaku Kalah
Suasana di kafe tepi studio senyap berbanding biasa. Petang itu agak redup. Hannah duduk awal, pakai blouse putih dan seluar jeans gelap. Kasual tapi tetap bergaya. Tangannya tak henti pegang straw minuman, cuba tenangkan debar di dada.
“Relax, Hannah. Kau just nak beritahu. Bukan nak propose.”
Lima minit. Sepuluh minit. Danial masuk — tenang seperti biasa. Duduk depan Hannah, angkat kening dan beri senyum yang sangat menyampah-manis bagi seorang Hannah yang sedang gementar.
“So, apa yang sampai sanggup ajak keluar luar waktu kerja ni?” Danial mulakan. Suara dia low. Maskulin. Tak banyak tapi cukup untuk buat Hannah lupa ayat awal yang dia dah hafal tadi.
Hannah senyum tipis. Cuba kawal diri.
“Saya cuma… rasa saya patut jujur.”
Danial angkat sedikit kening. “Tentang apa?”
“Tentang kita,” jawab Hannah. Terus, jantung dia berdetak lebih kuat.
“Saya tak reti ayat manis. Dan saya tak suka drama. Tapi sejak awak masuk hidup saya — saya tak macam biasa.”
“Saya pernah mainkan ramai. Saya tahu bila orang suka saya, dan saya tahu macam mana nak matikan rasa tu. Tapi bila saya cuba buat benda sama kat awak... saya yang tak jadi.”
Danial diam. Mata dia fokus pada Hannah. Tak ada reaksi berlebihan, tak ada sengih menggoda. Hanya pandangan yang tenang — tapi membuat Hannah makin gugup.
“Saya tak tahu awak rasa apa. Tapi saya penat pretend. Kalau awak rasa benda ni tak patut, bagitahu sekarang. Saya... tak nak harap, kalau awak tak pernah rancang pun nak bagi apa-apa.”
Diam. Lama.
Danial akhirnya letak tangan atas meja — separuh ke arah Hannah. Masih tak sentuh. Tapi cukup dekat untuk dirasa.
“Hannah,” katanya perlahan, “awak rasa saya layan awak macam mana selama ni?”
“Saya bukan jenis lelaki yang bagi masa dan perhatian kalau saya tak nampak nilai seseorang.”
“Saya cuma tak nak awak fikir saya mudah jatuh. Sebab saya tak. Tapi dengan awak... saya sanggup tunggu.”
Hannah kelip mata laju. Benda paling dia takut — bila lelaki lebih tenang daripada dia sendiri.
“So... awak pun sukakan saya?” Hannah tanya, kali ni dalam nada yang sangat perlahan.
Danial senyum kecil.
“I think we both know the answer.”
Comments
Post a Comment